Secret of Devil’s Horns in Mozelos (PT)

This story was long awaited for publication. A constant deficiency of the time for all my projects is a reason. Is worth telling because it says a lot about the reactions of bystanders on the phenomenon of yarnbombing and the emotions they evoke, sometimes quite unintentionally. The case took place in Mozelos by the Porto up to the end of September.

In Portugal I was for inviting my wonderful friends. It is exactly thanks to contacts with them my nickname is Maluca. Yes, they regard theses I’m a bit crazy ( Maluca in Portuguese means crazy : )). They like what I am doing ( guerilla knitting ) and they were satisfied, that in Portugal I had also left a lot of my yarnbombs. They asked me to make something specially for them and installed close them so they could be pleased with this thing usually.

So I did the next little devil and I sewed it right away before their block on the street lamp. As ever I supplied him with my tag with logo: Maluca.

Finishing details of the little devil I talked to my friend about linguistic resemblances and while I sewed exactly horns I associated the saying for oneself grated: “to cuckold somebody”. I asked whether they in the Portuguese were also using this phrase. It turned out, that yes and in the same meaning.

I stitched the little devil on the post of the lamp with late afternoon and right away then I got back home. Then we sent our men for groceries. They came back soon laughing one’s head off. They were heard already from the lift. What was the reason? As it turned out my harmless installation triggered considerable emotions and the commotion amongst residents.

On the pavement before the block a group stood doggedly discussing residents: “What is this?, “Why does it have horns?”, ” Whether is it some suggestion?”, ” Does somebody want because of that to say something about living here women?”, ” Or about men?!”, ” And why there is written: Maluca? “. Our Portuguese friend joined in the discussion trying to explain what here it is, about the phenomenon of “yarnbombing”. He quoted examples of different kind of street art and tried to prove that it’s also a kind of the piece of street art. And it’s aimed at nothing bad, is suggesting nothing. It’s rather for decorating cities and amusing passers-by. The group of neighbours didn’t seem however to understand his explanations. And I don’t think so everyone caused the impression amused. They were only interested in it why “this” had horns and why “Maluca” (even didn’t take note that it was nly a nick name ).

Really somebody had a little something on the conscience and felt unmasked? Of it we don’t know. We are also knowing nothing about secrets of neighbours. However we know that the harmless installation of wool can evoke considerable emotions and completely accidentally move the local community ( or only some individuals ; )).

Only a cleaning lady which even liked the decoration seemed amused. Most probably also the entire confusion, because provided rumours with the subject. Is it interesting whether the little devil still there or perhaps did some cuckold already dismiss him : ).

* * *

TAJEMNICA DIABELSKICH ROGÓW W MOZELOS (PT).

Ta historia długo czekała na publikacje. Powodem jest ciągły niedostatek czasu na wszystkie moje projekty. Warta jest opowiedzenia ponieważ wiele mówi o reakcjach postronnych osób na zjawisko yarnbombing’u i emocjach jakie wywołuje, czasem zupełnie niechcący. Sprawa miała miejsce w Mozelos koło Porto pod koniec września.

W Portugalii byłam na zaproszenie moich wspaniałych przyjaciół. To właśnie dzięki kontaktom z nimi mój nick brzmi Maluca. Tak, oni tez uważają, że jestem trochę szalona ( Maluca po portugalsku znaczy szalona : )). Podoba im się to co robię ( włóczkowa partyzantka ) i byli zadowoleni, że także w Portugalii zostawiłam wiele moich wrzutów. Poprosili mnie abym zrobiła coś specjalnie dla nich i zamontowała blisko nich aby mogli się cieszyć tą rzeczą na co dzień.

Zrobiłam więc kolejnego diabełka i przyszyłam go zaraz przed ich blokiem na lampie ulicznej. Jak zawsze zaopatrzyłam go w moją metkę z logo : Maluca.

Wykańczając detale diabełka rozmawiałam z moją koleżanką o podobieństwach językowych. W czasie gdy przyszywałam właśnie rogi skojarzyłam sobie utarte powiedzenie: „przyprawiać komuś rogi”. Spytałam czy także w portugalskim używa się tego zwrotu. Okazało się, że tak i to dokładnie w tym samym znaczeniu.

Przyczepiłam diabełka na słupie lampy późnym popołudniem i zaraz potem wróciłam do domu. Chwilę potem wysłałyśmy naszych panów na zakupy spożywcze. Wrócili niebawem wręcz zaśmiewając się do łez. Było ich słychać już z windy. Co było powodem? Okazało się, że moja niewinna instalacja wywołała spore emocje i poruszenie wśród mieszkańców.

Na chodniku przed blokiem stała grupka mieszkańców zawzięcie dyskutując: „Co to takiego?” Dlaczego to ma rogi?” „Czy to jakaś sugestia?” , „Czy ktoś chce przez to powiedzieć coś o mieszkających tu kobietach?”, „A może o mężczyznach?!” „I dlaczego tam jest napisane: Maluca?”. Nasz portugalski przyjaciel włączył się do dyskusji starając się wytłumaczyć o co tu chodzi, co to jest zjawisko yarnbombing’u. Przywoływał przykłady różnego rodzaju street art’u i starał się udowodnić, że to także rodzaj sztuki ulicy. I nie ma na celu niczego złego, niczego nie sugeruje. Chodzi tu raczej o dekorowanie miast i rozbawienie przechodniów. Grupka sąsiadów nie wydawała się jednak rozumieć jego wyjaśnień. I chyba nie wszyscy sprawiali wrażenie rozbawionych. Interesowało ich tylko dlaczego „To” ma rogi i dlaczego „Maluca” ( nawet nie przyjmowali do wiadomości, że to tylko pseudonim ).

Czyżby ktoś miał co nieco na sumieniu i poczuł się zdemaskowany? Tego nie wiemy. Nie wiemy również nic o tajemnicach sąsiadów. Wiemy natomiast, że niewinna instalacja z włóczki może wywołać spore emocje i zupełnie niechcący poruszyć lokalną społeczność ( albo tylko pewne jednostki ; )).

Rozbawiona wydawała się jedynie sprzątaczka, której dekoracja się nawet podobała. A pewnie i całe zamieszanie, bo dostarczało tematu do plotek. Ciekawe czy diabełek wciąż tam jest czy może jakiś rogacz już go usunął : ).

LionHeart Project & Me

My last holiday stay in Lisbon (PT) has resulted in another work dedicated to LionHeartProject: Mr. D.Evil. Now you can also view it on their website: www.lionheartproject.com. As always with great pleasure I created something inspired by the works of Shauna’s. Warm greetings for all crew of Lion Heart Project.

* * *

Wakacyjny pobyt w Lizbonie (PT) zaowocował kolejna pracą zadedykowaną LionHeartProject: Mr. D.Evil. Teraz można go zobaczyć również na ich stronie: www.lionheartproject.com . Jak zwykle z wielką przyjemnością stworzyłam coś inspirowanego pracami Shauna’s. Serdeczne pozdrowienia dla całej ekipy Lion Heart Project.

MAD DEVILS @ Lisbon

Today I’m pleased to present four of Mad Devils in Lisbon. They ture there for some time and I hope that still feel great. Stiched them on traffic light poles in the city center during my last vacation. A little time has passed and I publish these pictures with some delay but  hope that my crazy critters are still there. I made it entirely by crochet and I must admit that I am very pleased with the result. So far I underestimated this humble tool. I took them on a trip because it seemed more convenient to carry with me. And very well that I had it. Thanks to these crazy creatures were created. I had the opportunity to crochet a lot. I used every spare moment. Nicest was resting in the shade of trees in the park or in the coffee garden, knitting at the time. All Mad Devils were created during my stay in Lisbon and I think they fit well with the climate of this city: funny, crazy and beautiful in the glow of sun. That I recall Lisbon now during autumn days. I miss it a lot …

* * *

Dziś mam przyjemność zaprezentować czwórkę zwariowanych diabłów z Lizbony. Szleją tam od jakiegoś czasu i mam nadzieję, że wciąż czują się świetnie. Przyszyłam je na słupach sygnalizacji świetlnej w samym centrum miasta w czasie moich ostatnich wakacji. Trochę czasu już upłynęło i publikuję te zdjęcia z pewnym opóźnieniem ale mam nadzieję, że moje szalone stworki wciąż tam są. Wykonałam je całkowicie za pomocą szydełka i muszę przyznać, że jestem bardzo zadowolona z efektu. A do tej pory nie doceniałam tego skromnego narzędzia. Zabrałam je w podróż ponieważ wydawał się wygodniejsze do noszenia ze sobą. I bardzo dobrze, że je miałam. Dzięki temu powstały te szalone kreatury. A sposobności do szydełkowania miałam sporo. Wykorzystywałam każdą możliwą chwilę. Najprzyjemniej było odpoczywać w cieniu drzew w parku lub w kawiarnianym ogródku szydełkując w tym czasie. Wszystkie Diabełki powstały w czasie pobytu w Lizbonie i myślę, że znakomicie pasują do klimatu tego miasta: wesołe, szalone i piękne w blasku słońca.Tak wspominam Lizbonę teraz podczas jesiennych dni. I tęsknię…

Mr D. E V I L @ Lisbon

Long time since returned from holiday in Portugal, but I still remember them. Actually lives in the memories … Fortunately, I have many photographs that I made there of cool stuff that I left there. And I can enjoy the view for a while.

Today I present some photos of a green Evil. he he he .. Well, is not that evil. Just D. Evil, nothing more. And even handsome:). Prepared him in Rotterdam, before leaving on vacation. I imagined that it would look good in the sunshine. And so it is. As I planned I put him in the heart of Lisbon. Also provided him with LionHeartProject tag. I thought it would be good to leave something of their character also in the Portuguese capital, if I had such an opportunity. I hope that I found in the tastes of the audience and the devil will be there felt good. At least the weather is better than here.

* * *

Już dawno wróciłam z wakacji w Portugalii ale wciąż je wspominam. Właściwie żyje we wspomnieniach… Na szczęście mam wiele fotografii, które tam zrobiłam a na nich wiele fajnych rzeczy, które tam zostawiłam. I mogę cieszyć się ich widokiem jeszcze przez chwilę.
Dzisiaj przedstawiam kilka fotek pewnego D.iabła w zielonym kolorze. he he he.. No dobrze, wcale nie jest taki zły. Zwykły diabełek, nic więcej. I nawet przystojny : ). Przygotowałam go jeszcze w Rotterdamie, przed wyjazdem na wakacje. Wyobrażałam sobie, że dobrze będzie wyglądał w promieniach słońca. I tak też jest. Jak planowałam umieściłam go w samym centrum Lizbony. Również zaopatrzyłam go w metkę LionHeartProject. Pomyślałam, że dobrze będzie zostawić coś z ich znakiem także w stolicy Portugalii jeśli miałam taka okazję. Mam nadzieję, że trafiłam w gusta widzów i diabełek będzie się tam czuł dobrze. Przynajmniej pogodę ma lepszą niż tu.